ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ

ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ!

Δύο μήνες μόλις μετά την ανάδειξη της νέας τρικομματικής κυβέρνησης (ΝΔ,ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ), και παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις, η επίθεση στον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία συνεχίζεται με ακόμα μεγαλύτερη ένταση. Οι συναντήσεις του πρωθυπουργού με Μέρκελ-Ολάντ έχουν σαν αποτέλεσμα την προώθηση μέτρων 11,5 δις ευρώ (και βάλε), πλήττοντας φυσικά με αυτό τον τρόπο κάθε δικαίωμα και κατάκτηση του εργατικού κινήματος. Η υποτιθέμενη «αναδιαπραγμάτευση» που αποτέλεσε το βασικό προεκλογικό τους όπλο, έχει ήδη μετατραπεί στην απόλυτη εφαρμογή των βάρβαρων πολιτικών της τρόικας. Φαίνεται έτσι, ότι και πριν από τις εκλογές οι αποφάσεις είχαν ήδη ληφθεί, το μόνο που έλειπε ήταν το ποιός θα τις υλοποιήσει για λογαριασμό του κεφαλαίου με τον καλύτερο τρόπο και το λιγότερο κόστος.

Σειρά μέτρων επεξεργάστηκαν εν μέσω καλοκαιριού και προωθούν με γρήγορους ρυθμούς τώρα. Μειώσεις συντάξεων και μισθών, κατάργηση δώρων των υπαλλήλων του δημοσίου, μειώσεις στο εφάπαξ, περικοπές σε υγεία και παιδεία, κόψιμο εποχικών επιδομάτων ανεργείας, αύξηση εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία, μείωση του αριθμού των εργαζομένων στο δημόσιο. Ένας κατάλογος 72 μέτρων που μόνο τα τελευταία δεν προκειται να είναι (όπως η νέα κυβέρνηση ισχυρίζεται).

Το πηγάδι της φτώχειας και της εξαθλίωσης δεν έχει πάτο. Πριν καν ψηφιστούν τα παραπάνω μέτρα νέες εντολές μέσω non paper έρχονται στην επιφάνεια. Παραπέρα μείωση του κατώτερου μισθού, μεγαλύτερη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, αύξηση των ωρών εργασίας μέχρι και τις 13 και των ημερών σε 6. Αν κανείς συνυπολογίσει τα αποτελέσματα των μέτρων του Φλεβάρη, τη φοροεπιδρομή που συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς (χαράτσια, φόροι), την ανεργία (επίσημη) που και μετά το τέλος της καλοκαιρινής περιόδου αναμένεται να φτάσει στο 1.500.000, η κατάσταση γίνεται κάτι περισσότερο από αφόρητη. Στόχος τους είναι η απόλυτη εξαθλίωση. Τα νέα μέτρα θα σημάνουν τη ραγδαία επιδείνωση των όρων ζωής και δουλειάς για τον εργαζόμενο λαό και τις οικογένειες του, την επέκταση της φτώχειας και της ανεργίας.

Καμία αναμονή δε χωράει μπροστά στη βαρβαρότητα. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τις δυνάμεις του κεφαλαίου εκτός από τη συνέχιση της επίθεσης. Καμία αυταπάτη για κοινές λύσεις συνδιαχείρησης. Ο λαός δε μπορεί να κάτσει στο ίδιο τραπέζι συνομιλίας με αυτούς που σφίγγουν τη θηλιά στο λαιμό του. Κόντρα στην απραξία των συνδικαλιστικών ηγεσιών ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Έχουν αποδείξει πως έχουν διαλέξει στρατόπεδο, αυτό του καλύτερου υποτακτικού της εργοδοσίας και του κεφαλαίου, με μόνο σκοπό να οδηγούν τον κόσμο της εργασίας στην ηττοπάθεια και την απελπισία. Κόντρα στο ρατσιστικό μίσος και δηλητήριο των φασιστών της Χρυσής Αυγής. Κάτω από τη δήθεν «αντισυστημική» μάσκα της κρύβεται το πιο μαύρο, κανιβαλλικό πρόσωπο του συστήματος.

Μόνο μέσα από τους αγώνες του λαού και των εργαζομένων μπορεί να δοθεί διέξοδος. Έχουμε ήδη την τεράστια πείρα των τελευταίων 2,5 ετών, με τις απεργίες και τις διαδηλώσεις των εκατοντάδων χιλιάδων που πλημμύρισαν επανειλημμένα τους δρόμους και τις πλατείες της χώρας. Αυτοί οι αγώνες μπορούν και πρέπει να συνεχιστούν και να αναβαθμιστούν για να φέρουν νίκες.

Σε κάθε γειτονιά, σε κάθε χώρο εργασίας, σε κάθε σχολείο και σχολή να αντισταθούμε, να οργανώσουμε την από τα κάτω ενότητα, να δυναμώσουμε την ταξική αλληλεγγύη, να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Με κοινούς αγώνες όλων των εργαζομένων, χωρίς τους ψεύτικους διαχωρισμούς που επιβάλλει το σύστημα: Έλληνες και μετανάστες, εργαζόμενοι στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, να δώσουμε αποφασιστική μάχη απέναντι στο μαύρο μέλλον που μας ετοιμάζουν.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

*ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ, ΣΑΒΒΑΤΟ 18/2, 11:30 πμ Κ. ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11:00 πμ, ΠΛ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Στισ 18/2  στις 11 κ μιση  καλείται  συγκέντρωση διαμαρτυριας ενάντια στα νέα μέτρα.
Η Πρωτοβουλία Αντιστασης Ξάνθης καλεί όλους/ες σε προσυγκέντρωση στις 11πμ στην Πλατεία Ελευθερίας.Κατεβαίνουμε στο δρόμο αποφασιστικά, συλλογικά κ μαζικά!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ! ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΠΙΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ! ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΩΡΑ!

Εκατοντάδες  χιλιάδες  εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι, φοιτητές, μαθητές, μετανάστες, σε  ολόκληρη τη χώρα  βγήκαν μαζικά στους δρόμους, έδωσαν στο απεργιακό 3ήμερο 10-11-12/2, με αποκορύφωμα την Κυριακή,  τόνο σκληρής  και αποφασιστικής μάχης απέναντι στο κεφάλαιο, ντόπιο και ξένο. Όσο και αν κάποιοι προσπαθούν να βγάλουν το λαϊκό παράγοντα έξω από το παιχνίδι, για άλλη μια φορά δήλωσε παρόν. Οι τόνοι χημικών, οι γλοπιές, η  λάσπη των ΜΜΕ  και η προβοκάτσια, όχι μόνο δε τρομοκρατούν τον εξαγριωμένο λαό, αλλά απεναντίας τον πεισμώνουν και συσσωρεύουν την εμπειρία για την επόμενη μάχη.   
Οι ντόπιοι και ξένοι αφεντάδες (ΕΕ-ΔΝΤ, ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ), είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν την επίθεση μέχρι τέλους. Να τσακίσουν όποια κατάκτηση και δικαίωμα έχει απομείνει. Το αποδεικνύουν άλλωστε τα βάρβαρα μέτρα που επιβάλουν σε συνδυασμό με τις εγγυήσεις που ζητούν για την ακόμη πιο σκληρή συνέχεια. Γεμάτες τσέπες για τα αφεντικά και το κεφάλαιο, πείνα και εξαθλίωση για το λαό. Καμία αυταπάτη λοιπόν για τις επόμενες κινήσεις τους. Όποιες “λύσεις” και αν μαγειρεύει το σάπιο πολιτικό σύστημα και το προσωπικό του, το βέβαιο είναι πως οδηγούνται σε ακόμη πιο αντιδραστικές πολιτικές επιλογές.
Ο μόνος που μπορεί να βάλει φραγμό στα σχέδια του είναι ο λαός και η νεολαία . Ένα χρόνο τώρα, από τις πλατείες και τις απεργίες του Ιούνη, τις απεργίες του Οκτώβρη, την 28η Οκτώβρη και τωρινούς απεργιακούς αγώνες, συσσωρεύεται πολιτική εμπειρία. Το λαϊκό κίνημα βιώνει στη πράξη ποιοι είναι οι εχθροί του και ποιοι οι ψεύτικοι φίλοι.  Η μάχη για τα χαράτσια και οι πολυήμερες απεργίες στον ιδιωτικό (βλ Χαλυβουργία, Χατζής και πολλά άλλα) βάζουν ένα νέο αλλά συγχρόνως και πολύ καθοριστικό στοιχείο στο μέτρημα. Τη διάρκεια των μαχών. Γίνεται πλέον αντιληπτό από όλους ότι δε φτάνει μια απεργία, μια διαδήλωση, ένα ξέσπασμα για να ανατρέψουμε τα σχέδια τους. Οι απεργιακοί αγώνες πρέπει να είναι παρατεταμένοι, να κάνουν στη μπάντα τους ξεπουλημένους συνδικαλισταράδες  που ρίχνουν πιστολιές στον αέρα με τις 1-2ήμερες απεργίες που κηρύσσουν (και αυτές λόγω πίεσης από τις καταστάσεις) και μετά στέλνουν τον κόσμο σπίτι του.  Ο αγώνας στα χέρια των εργαζομένων.
Σε κάθε χώρο δουλείας , σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σχολείο και σχολή να θέσουμε αποφασιστικά το ζήτημα του αγώνα διαρκείας. Με απεργίας, καταλήψεις και διαδηλώσεις μπορούμε να νικήσουμε. Ο δρόμος της  πολιτικοποίησης και της διάρκειας του αγώνα, πρέπει και θα κερδίζει έδαφος γιατί είναι μονόδρομος.
Να συνεχίσουμε πιο αποφασιστικά, πιο οργανωμένα, πιο μαχητικά, γιατί τίποτα δε χαρίζεται, όλα κατακτιούνται. Γιατί δε θα σταματήσουν αν δε τους σταματήσουμε. ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ.