H Υγεία είναι Δικαίωμα για Ολους.

H Υγεία είναι Δικαίωμα για Ολους. Η συνέχιση της λειτουργίας του Νοσοκομείου είναι υπόθεση της κοινωνίας.

Πως νιώθεις αν:
• Περιμένεις μήνες να χειρουργηθείς και η λίστα αναμονής έχει μπλοκάρει λόγω έλλειψης αναισθησιολόγων, και αναγκαστείς να φύγεις για αλλού; (συμβαίνει τώρα στο νοσοκομείο μας).
• Το παιδί σου είχε σπασμούς για 2 ώρες και απαγορεύανε τη μεταφορά του για διερεύνηση στη Θεσσαλονίκη επειδή είσαι ανασφάλιστος; (συνέβη την άνοιξη στο νοσοκομείο μας).
• Ο υπερήλικος πατέρας σου με σοβαρό κάταγμα περιμένει 15 μέρες να χειρουργηθεί ελλείψει αναισθησιολόγων; (συμβαίνει στις μέρες μας στο νοσοκομείο).
• Νοσηλεύεσαι και ή πρέπει να αγοράσεις το φάρμακο από το φαρμακείο ή σου δίνουν μικρότερη δόση από την αναγκαία λόγω έλλειψης; (συνέβη και αυτό).
• Όταν δεν υπάρχουν βιβλιάρια υγείας για το νεογέννητο παιδί σου; (συμβαίνει από τον Ιούνιο).
• Όταν δεν υπάρχουν φλεβοκαθετήρες ή συστήματα ορών για το μωρό σου και έτσι δεν μπορεί να πάρει την θεραπεία που χρειάζεται; (συμβαίνει τώρα).
• Όταν επισκέπτεσαι το νοσοκομείο και τη μια λείπουν σύριγγες και λευκοπλάστ, την επομένη γάζες και μάσκες εισπνεόμενων φαρμάκων, την μεθεπομένη η νοσηλεύτρια καθαρίζει με τα ίδια γάντια 3 ασθενείς λόγω ελλείψεων; (συμβαίνει στο νοσοκομείο μας)
• Όταν το Ι.Κ.Α. αποφασίζει ότι συμφέρει ο ακρωτηριασμός των διαβητικών περισσότερο από τη θεραπεία τους, όταν τα ταμεία κόβουν τη χορήγηση συσκευών αποσιδήρωσης σε παιδιά με μεσογειακή αναιμία, ινσουλίνες από διαβητικούς ή ειδικά θεραπευτικά γάλατα από αλλεργικά παιδιά;
• Όταν ο συνταξιούχος ταλαιπωρείται επί ώρες στα ιατρεία του ΙΚΑ;
• Όταν περιμένεις επί ώρα στα επείγοντα τον μοναδικό εφημερεύοντα γιατρό της ειδικότητας που χρειάζεσαι, επειδή τρέχει από το χειρουργείο στην κλινική και από εκεί στα ιατρεία;
Εμείς οι πολίτες θλιβόμαστε που στο νοσοκομείο μας συναντάμε νοσηλεύτριες να τρέχουν με «πατίνια», γιατρούς κατάκοπους-ξενυχτισμένους που δεν ξέρουν ποιόν να φροντίσουν πρώτα. Λυπούμαστε που το αξιόλογο επιστημονικό δυναμικό του νοσοκομείου μας αδυνατεί να προσφέρει αυτά που μπορεί, γιατί του στερούν τα μέσα.
• Αγανακτούμε που η κυβέρνηση μας εξαναγκάζει να πληρώσουμε 4 φορές, για να μας προσφερθεί ένα σύστημα υγείας αναξιοπρεπές. Έχουμε ήδη πληρώσει με τον πλούτο που παράγουμε ως εργαζόμενοι, πληρώνουμε στο ασφαλιστικό ταμείο, πληρώνουμε φόρους και τώρα καλούμαστε να ξαναπληρώσουμε είτε εισιτήριο (από 19/11/2010) για να εξεταστούμε, είτε φάρμακα και εξετάσεις.
• Αγανακτούμε που δεν λογοδοτεί κανείς υπουργός ΠΑΣΟΚ – ΝΔ (Ξενογιαννακοπούλου, Στεφανής, Παναγιωτόπουλος, Παπαθανασίου, Δούκας, Κακλαμάνης, Κουλούρης Φαρμάκης, Ρέππας,)που υπέγραψαν την κατάργηση των μειοδοτικών διαγωνισμών για τις προμήθειες των νοσοκομείων και επέτρεψαν να αγοράζονται υλικά σε 2πλάσια τιμή, υπηρετώντας τις φαρμακευτικές εταιρείες.
• Αγανακτούμε που από καμία φαρμακευτική εταιρεία δεν ζητήθηκε να επιστρέψει πίσω τα χρήματα, που με απάτη υπέκλεψε από τα ταμεία των Νοσοκομείων με την υπερτιμολόγηση.
• Αγανακτούμε βλέποντας τον ακρωτηριασμό του ΕΣΥ και ταυτόχρονα τους μεγάλους ιδιωτικούς ομίλους να πριμοδοτούνται και να εμπορεύονται τον ανθρώπινο πόνο.

Όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν προσπάθεια «καταπολέμησης της σπατάλης», αλλά απαξίωσης της δημόσιας υγείας. Στις περισσότερες περιπτώσεις αυξάνουν το πραγματικό κόστος. Για παράδειγμα: 1) ο αποκλεισμός των ανασφάλιστων από το νοσοκομείο αυξάνει τους κινδύνους μετάδοσης ασθενειών, δημιουργώντας πρόβλημα δημόσιας υγείας 2) η έλλειψη φλεβοκαθετήρων ή ορών υποβάλλει το νοσοκομείο σε πολλαπλάσια έξοδα μεταφοράς των αρρώστων στη Θεσσαλονίκη.
Η κυβέρνηση μείωσε κατά τα 2/3 τον προϋπολογισμό των νοσοκομείων, που σημαίνει ότι θα παρέχουν μόνο το 1/3 των μέχρι σήμερα υπηρεσιών τους. Συνειδητά εφαρμόζεται το σχέδιο της τρόικας για βήμα-βήμα διάλυση της περίθαλψης και της ασφάλισης, με τελικό στόχο την κατάργηση Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας (δηλώσεις Λοβέρδου 18/11/2010) και τον εξαναγκασμό των πολιτών στα ιδιωτικά μεγαθήρια που εμπορεύονται τον πόνο. Η ταμπέλλα ίσως εξακολουθήσει να λέει Νοσοκομείο, αλλά αυτό θα παρέχει υπηρεσίες αγροτικού ιατρείου!!. Με λίγα λόγια μόνο όποιος θα έχει να πληρώσει θα απολαμβάνει σωστή φροντίδα και όποιος αντέξει.

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ
για πλήρη, δωρεάν υγεία για όλους τους κατοίκους της περιοχής μας ανεξάρτητα από φυλή, θρησκεία, καταγωγή ή ασφάλιση, για διατήρηση της ποιότητας στην περίθαλψη και για συνέχιση της λειτουργίας του Νοσοκομείου και των Κέντρων Υγείας του νομού.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ τον άμεσο εφοδιασμό του νοσοκομείου με το αναγκαίο προσωπικό και υλικά. ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΞΑΝΑΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ.

ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 25/11/2010, 11 π.μ. ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ

Κείμενο - Διήμερο Πρωτοβουλίας Αντίστασης 30 - 31 Οκτώβρη 2010

Λαϊκή αυτοοργάνωση, αλληλεγγύη, συντονισμός, αγώνας

για την ανατροπή της επίθεσης του συστήματος.

Πλατειά λαϊκά στρώματα καθημερινά βυθίζονται στην ανέχεια και τη φτώχια. Η μείωση των μισθών και των συντάξεων, μαζί με την ακρίβεια οδηγούν τις λαϊκές οικογένειες σε αδυναμία να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα. Ένα εκατομμύριο, κυρίως νέοι, βρίσκονται χωρίς δουλειά –η συντριπτική πλειοψηφία χωρίς επίδομα ανεργίας- πεταμένοι στο περιθώριο της ζωής από την Τρόικα, την Κυβέρνηση, το Μνημόνιο, συνολικά από την επίθεση του συστήματος. Οι εργοδότες με λυμένα πλέον χέρια από τους νόμους που ψηφίστηκαν, απολύουν όποτε θέλουν και όσους θέλουν, κόβουν μεροκάματα, εφαρμόζουν ωράρια λάστιχο, καταπατούν κάθε εργασιακό δικαίωμα.

Και όλα αυτά στο όνομα της «αποπληρωμής του χρέους» (που όμως διογκώνεται), της «ανταγωνιστικότητας» (δηλαδή της αύξησης των κερδών), της «ανάπτυξης» (που δε φαίνεται στον ορίζοντα) και της «καταπολέμησης της ανεργίας (που καλπάζει).

Η επιδότηση των εργοδοτών με 2,5 δις ευρώ ονομάζεται «καταπολέμηση της ανεργίας» (την ίδια στιγμή που διευκολύνονται οι απολύσεις).

Οι ενισχύσεις πολλών δεκάδων δις ευρώ προς τις τράπεζες, αποκαλείται «ενίσχυση της ρευστότητας» (ενώ η αγορά έχει στεγνώσει).

Οι πρωτοφανείς φοροαπαλλαγές και η παραχώρηση πλήρους ασυδοσίας στο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, αποκαλείται «ανάπτυξη» (αντί για αποικιοκρατική εκμετάλλευση ανθρώπων και φύσης).

Είναι προφανές ότι εδώ έχουμε δύο κόσμους. Από τη μια το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, το ΔΝΤ, η ΕΕ, οι τράπεζες, η κυβέρνηση, οι άλλες αστικές δυνάμεις (ΝΔ, ΛΑΟΣ), ένα ολόκληρο σύστημα εκμετάλλευσης, καταπίεσης και κλεψιάς, και από την άλλη η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, που της κλέβουν δουλειά, μεροκάματα, συντάξεις, περίθαλψη, παιδεία …. ότι έχει κατακτήσει με αγώνες.

Η ανάγκη –στην κυριολεξία ανάγκη ζωής- για το μπλοκάρισμα αυτής της καταιγίδας των αντιλαϊκών μέτρων, είναι πλέον έκδηλη. Μέτρων που θα συνεχίσουν να πέφτουν στο κεφάλι μας, όσο το κρατάμε σκυφτό. Όσο δεν ανακαλύπτουμε ξανά την αλληλεγγύη, την οργάνωση, τον αγώνα.

Η κατάσταση στο λαϊκό και εργατικό κίνημα σίγουρα δεν βοηθάει σε κάτι τέτοιο. Η οργή του κόσμου βρίσκει αναχώματα για να εκδηλωθεί με διεκδικητικούς αγώνες από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, που έχουν καταντήσει κυβερνητικά και εργοδοτικά παραμάγαζα. Η λογική της αδράνειας και της υποταγής κυριαρχεί σε Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες, αλλά και σε σωματεία. Ενώ η κομματική και διασπαστική «διέξοδος» που δίνεται από το ΠΑΜΕ, παρόλο που φαντάζει αγωνιστική, δεν μπορεί να συγκινήσει, να ανατρέψει το κλίμα, να δώσει προοπτική.

Όμως η επιμονή του συστήματος να βαθαίνει την επίθεση οδηγεί εκ των πραγμάτων στην αναζήτηση διεξόδου. Κι αυτή η διέξοδος προβάλλει ήδη. Αναδείχθηκε στις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις των εκατοντάδων χιλιάδων του περασμένου Μάη, αλλά και στο κίνημα αλληλεγγύης στην Κούνεβα, στη νίκη των εργαζομένων στο Banquet, στην επαναπρόσληψη αρκετών εργατών με τη βοήθεια επιτροπών αλληλεγγύης.

Και αναζητά συνέχεια και προοπτική μέσα από τη συγκρότηση ποικίλων μορφών λαϊκής αυτοοργάνωσης, τη δημιουργία πρωτοβουλιών αντίστασης και αγώνα σε χώρους δουλειάς, ζωής και σπουδών, σε γειτονιές, πόλεις και χωριά, την προώθηση σωματείων βάσης, το συντονισμό και την αλληλεγγύη.

Γιατί η επίθεση απλώνεται σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Την υγεία, την πρόνοια, την ασφάλιση, την παιδεία, τα εργασιακά.

Βασικός πυλώνας αυτής της επίθεσης είναι και ο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ».

Αναπόσπαστο κομμάτι του Μνημονίου και μηχανισμός υλοποίησής του.

Δημιουργεί μια νέα διοικητική δομή στα μέτρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Απόλυτα απομακρυσμένη και εχθρική για το λαό. Ένα εξάρτημα της κεντρικής εξουσίας. Ανάχωμα στη λαϊκή δυσαρέσκεια προς την κυβερνητική πολιτική. Μηχανισμό φοροεπιδρομής και εφαρμογής των πιο αντιδραστικών επιλογών σε εργασιακές σχέσης, υγεία, παιδεία.

Εργαλείο διαπλοκής και μεταφοράς χρημάτων σε μεγάλες επιχειρήσεις, μεγαλοεργολάβους και μεγαλοπρομηθευτές.

Ο «Καλλικράτης» στην εποχή του Μνημονίου και σαν μηχανισμός υλοποίησής του, αποκτά πρόσθετα αντιδραστικά χαρακτηριστικά.

Αποτελεί ένα ακόμη όχημα για την αφαίρεση βασικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων του λαού.

• Με τις απολύσεις δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων στους ΟΤΑ, με υποχρεωτικές μετατάξεις, κατάργηση οργανικών θέσεων και αλλαγή στο εργασιακό καθεστώς των υπαλλήλων.
• Με τη εφαρμογή «Τοπικών Συμφώνων Απασχόλησης» με ελαστικές σχέσεις εργασίας και μειωμένα μεροκάματα.
• Με την επιβολή νέων «ανταποδοτικών» φόρων.
• Με την ιδιωτικοποίηση κάθε δημόσιου αγαθού, μέσα από την υποχρηματοδότηση της υγείας, πρόνοιας, εκπαίδευσης, που περνούν στις αρμοδιότητες των δήμων και των περιφερειών και χάνουν το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα τους. Την εκχώρηση ολόκληρων τομέων στο κεφάλαιο και τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ).
• Με την υπαγωγή όλων των επαρχιακών νοσοκομείων στις Περιφερειακές Αυτοδιοικήσεις και των Κέντρων Υγείας στους Δήμους και την αντιμετώπισή τους ως επιχειρήσεις που πρέπει να έχουν κέρδη(!!). Θα οδηγηθούμε έτσι στην πλήρη υποβάθμιση των παρεχόμενων υγειονομιών υπηρεσιών, στον αποκλεισμό των ανασφάλιστων, στη γενναία συμμετοχή των ασθενών στα έξοδα και στην παραπέρα εκχώρηση υπηρεσιών υγείας σε ιδιώτες.
• Με ανάλογες εξελίξεις στην εκπαίδευση και όλους τους άλλους τομείς που μέχρι σήμερα θεωρούνται υποχρεώσεις της πολιτείας προς το λαό και τη νεολαία και τώρα γίνονται προνόμια μόνο των λίγων.

Το παρόν έχει αρχίσει να γίνεται ζοφερό για την πλειοψηφία του λαού και της νεολαίας. Το μέλλον που μας ετοιμάζουν προμηνύεται ακόμη χειρότερο. 

Ο νέος εργασιακός και κοινωνικός μεσαίωνας πρέπει και μπορεί να ανατραπεί!!

 

Αφίσα - Διήμερο Πρωτοβουλίας Αντίστασης 30 - 31 Οκτώβρη 2010

Κείμενο - Απεργία 7-10-10

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – Ε.Ε. – Δ.Ν.Τ. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

         ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ

Οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι λαϊκές οικογένειες οδηγούνται στη φτώχια, μετά το πρώτο κύμα των βάρβαρων μέτρων, που έφερε μείωση μισθών και συντάξεων, αύξηση ορίων συνταξιοδότησης, αύξηση ΦΠΑ, απελευθέρωση απολύσεων, νομιμοποίηση παιδικής εργασίας, μείωση δαπανών σε υγεία, πρόνοια και παιδεία.

Οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου (Ε.Ε, Δ.Ν.Τ, ΣΕΒ, Τράπεζες κλπ), ξεπερνώντας τη λαϊκή οργή του Μάη (άξιος ο μισθός των εργατοπατέρων), βαθαίνουν ακόμη πιο πολύ την επίθεση με νέα αύξηση ΦΠΑ, διπλασιασμό της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης, μείωση των επικουρικών συντάξεων και νέα μείωση αποδοχών. Απολύσεις και ανατροπές στα εργασιακά και μισθολογικά δικαιώματα και ιδιωτικοποιήσεις με την εφαρμογή του Καλλικράτη. Κατάργηση, υποβάθμιση ή μετατροπή νοσοκομείων σε Κέντρα Υγείας (όπως συζητιέται για το δικό μας) και επιβολή νοσηλίων. Υποβάθμιση σχολείων με υποχρηματοδότηση, συγχωνεύσεις τμημάτων και αύξηση των μαθητών ανά τάξη. Παραπέρα ξεπούλημα των πρώην ΔΕΚΟ με απολύσεις, μειώσεις μισθών, κατάργηση συμβάσεων, αυξήσεις σε τιμολόγια και εισιτήρια.

Κι όλα αυτά, ενώ έχουμε μπει σε φαύλο κύκλο: ύφεση, πληθωρισμό, ανεργία, φτώχια. Και ενώ το χρέος αντί να μειώνεται αυξάνεται, διευρύνεται η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα. Το νέο Μνημόνιο, εκτός των άλλων, προβλέπει: Κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων, επέκταση του δικαιώματος των εργοδοτών να καθορίζουν το ωράριο, επέκταση του χρόνου απασχόλησης των νεοπροσλαμβανόμενων με χαμηλότερο μεροκάματο από αυτό των συλλογικών συμβάσεων, περιορισμό των επιδομάτων ανεργίας, επέκταση της ελαστικής εργασίας.

Είναι φανερό ότι στόχος του κεφαλαίου, του ΔΝΤ και της ΕΕ, δεν είναι το χρέος, αλλά ο ίδιος ο λαός. Εκεί συντάσσονται η κυβέρνηση και σύσσωμη η αστική αντιπολίτευση (ΝΔ, ΛΑΟΣ), εκεί συγκεντρώνονται οι δυνάμεις του συστήματος, από τα ΜΜΕ μέχρι τις δυνάμεις καταστολής. Και επειδή αναμένουν την εκδήλωση της λαϊκής οργής, ψηφίζουν νόμους που εντάσσουν τη συνδικαλιστική δράση στις διατάξεις του τρομονόμου.

Την ανατροπή της επίθεσης δεν μπορεί ο λαός να την αναθέσει σε κανέναν «τρίτο». Ούτε σε «φωτισμένους» αντιπροσώπους του, ούτε στη λεγόμενη συνδικαλιστική ηγεσία, που είναι όχι μόνο άβουλη και ανίκανη, αλλά και απόλυτα ξεπουλημένη. Υπέγραψε όλες τις εντολές του Μνημονίου και την κατάπτυστη Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και αποτρέπει τη μετατροπή της λαϊκής οργής και αγανάκτησης σε οργανωμένη διεκδίκηση.

Την ανατροπή της επίθεσης πρέπει να την αναλάβει ο ίδιος ο λαός. Να την επιδιώξει στο πεδίο του αγώνα, δημιουργώντας μορφές αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης στους χώρους δουλειάς, στα σωματεία, στις γειτονιές, στους χώρους σπουδών. Προωθώντας τους δικούς του μαζικούς ταξικούς αγώνες. Με πνεύμα ενωτικό, όχι μικροκομματικό και διασπαστικό, με συντονισμό και κοινή δράση, με απεργίες και διαδηλώσεις.Η επίθεση του συστήματος δεν έχει τέλος. Αντίστοιχη πρέπει να είναι και η αντίσταση. Δεν πρόκειται να σταματήσουν, αν δεν τους σταματήσουμε εμείς!

Να ξαναπιάσουμε το νήμα του αγώνα. 

Να αντισταθούμε στη βαρβαρότητα και στο νέο μεσαίωνα, να ανατρέψουμε το Μνημόνιο. 

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ της ΑΔΕΔΥ στις 7 Οκτώβρη στις 10:30 απέναντι από το Εργατικό Κέντρο.

Κείμενο - Συγκέντρωση 30 Σεπτεμβρίου 2010

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – Ε.Ε. – Δ.Ν.Τ. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ

Οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, οι λαϊκές οικογένειες, οδηγούνται με γοργά βήματα στη φτώχια. Η ανεργία φουντώνει, κυρίως στους νέους. Η αγορά έχει «στεγνώσει».…

«Πάτε καλά», λένε οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου (Ε.Ε, Δ.Ν.Τ, ΣΕΒ, Τράπεζες κλπ) στον Γ. Παπανδρέου, αλλά «χρειάζεται επιπλέον προσπάθεια». Συγχαίρουν την κυβέρνησή τους γιατί κατόρθωσε να περάσει το πρώτο κύμα των βάρβαρων μέτρων:

Την πρωτοφανή μείωση μισθών και συντάξεων. Την απάνθρωπη αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης. Την αύξηση του ΦΠΑ και των άλλων φόρων, που οδήγησαν σε έκρηξη τιμών. Την απελευθέρωση των απολύσεων και τη νομιμοποίηση της παιδικής εργασίας. Τη δραστική μείωση των δαπανών σε υγεία, πρόνοια και εκπαίδευση (σοβαρές ελλείψεις σε νοσοκομειακό υλικό, αφαίρεση δεκάδων εξετάσεων από τη λίστα που καλύπτουν τα ταμεία, μεγάλα κενά σε καθηγητές και δάσκαλους κλπ).

Όμως αυτά δεν τους φτάνουν!!

Αφού κατόρθωσαν να ξεπεράσουν την πρώτη μαζική έκφραση της λαϊκής οργής του Μάη (άξιος ο μισθός των εργατοπατέρων), βαθαίνουν ακόμη πιο πολύ την επίθεση και ετοιμάζουν:

ü  Νέα αύξηση του ΦΠΑ. Διπλασιασμό της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης.

ü  Μείωση έως κατάργηση των επικουρικών συντάξεων και νέα μείωση αποδοχών στο δημόσιο μέσα από το «ενιαίο μισθολόγιο».

ü  Εφαρμογή του Καλλικράτη με απολύσεις και επώδυνες ανατροπές στα εργασιακά και μισθολογικά δικαιώματα των εργαζομένων και ιδιωτικοποιήσεις διαφόρων τομέων.

ü  Ανατροπές στην υγεία, με κατάργηση, υποβάθμιση ή μετατροπή νοσοκομείων σε Κέντρα Υγείας (όπως συζητιέται για το δικό μας) και επιβολή νοσηλίων.

ü  Υποβάθμιση σχολείων, με μείωση χρηματοδότησης, συγχωνεύσεις τμημάτων και αύξηση των μαθητών ανά τάξη.

ü  Παραπέρα ξεπούλημα των πρώην ΔΕΚΟ, με απολύσεις εργαζομένων, μειώσεις μισθών, κατάργηση συμβάσεων, αλλά και αυξήσεις σε τιμολόγια και εισιτήρια.

Κι όλα αυτά την ίδια στιγμή που όλοι οι παράγοντες του συστήματος αναγνωρίζουν ότι έχουμε μπει σε ένα φαύλο κύκλο: ύφεση, πληθωρισμό, ανεργία, φτώχια. Και αφού παραδέχονται ότι το χρέος αντί να μειώνεται θα αυξάνεται και θα φτάσει το 2013 στο 150% του ΑΕΠ, μιλούν για επέκταση της επιτήρησης μέχρι το 2020 και διευρύνουν την επίθεση χτυπώντας τον πυρήνα των εργατικών δικαιωμάτων. Το νέο επικαιροποιημένο Μνημόνιο, εκτός των άλλων, προβλέπει:

Ø  Κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων, δηλαδή παραπέρα αποσυγκρότηση της εργατικής τάξης και ελαχιστοποίηση της δυνατότητάς της για συλλογικές διεκδικήσεις.

Ø  Επέκταση του δικαιώματος των εργοδοτών να καθορίζουν το ωράριο όπως θέλουν.

Ø  Επέκταση του χρόνου απασχόλησης των νεοπροσλαμβανόμενων με χαμηλότερο μεροκάματο από αυτό των συλλογικών συμβάσεων.

Ø  Περιορισμό των επιδομάτων ανεργίας και χορήγησή τους με «εισοδηματικά κριτήρια»!

Ø  Επέκταση της ελαστικής εργασίας.

Είναι πλέον φανερό στον καθένα ότι στόχος του κεφαλαίου, του ΔΝΤ και της ΕΕ, δεν είναι το χρέος και το «συμμάζεμα των δημοσιονομικών της χώρας». Στόχος τους είναι ο ίδιος ο λαός, το ξεζούμισμά του, η αφαίρεση κάθε δικαιώματός του, η μετατροπή του σε άβουλη και υποδουλωμένη μάζα. Αυτό το στόχο υπηρετεί με απόλυτη προσήλωση η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Σ’ αυτό το στόχο έρχεται αρωγός σύσσωμη η αστική αντιπολίτευση (ΝΔ, ΛΑΟΣ). Σ’ αυτό το στόχο έχουν συγκεντρωθεί όλες οι δυνάμεις του συστήματος. Από τα επαίσχυντα ΜΜΕ, μέχρι τις δυνάμεις καταστολής. Και επειδή αναμένουν την εκδήλωση της λαϊκής οργής, μαζί με τα άλλα, ψηφίζουν νόμους (καλοκαιριάτικα) που εντάσσουν τη συνδικαλιστική δράση στις διατάξεις του τρομονόμου.

Την ανατροπή αυτού του στόχου, αυτής της ολομέτωπης, βάρβαρης επίθεσης δεν μπορεί ο λαός να την αναθέσει σε κανένα «τρίτο». Δεν μπορεί να την μεταθέσει σε «ανώτερα» επίπεδα, μέσα από «φωτισμένους» αντιπροσώπους του. Ούτε να την εμπιστευθεί στη λεγόμενη συνδικαλιστική ηγεσία και πρώτα απ’ όλα σ’ αυτήν της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, η οποία έχει αποδειχθεί όχι απλώς άβουλη και ανίκανη, αλλά και απόλυτα ξεπουλημένη. Έχει σηκώσει τη σημαία της υποταγής στην εργοδοσία και της υποστήριξης στην κυβέρνηση, υπέγραψε όλες τις εντολές του Μνημονίου και την κατάπτυστη Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και κάνει ότι μπορεί για να μην μετατραπεί η λαϊκή οργή και αγανάκτηση σε οργανωμένη διεκδίκηση.

Την ανατροπή αυτής της βάρβαρης επίθεσης πρέπει να την αναλάβει ο ίδιος ο λαός. Να την επιδιώξει εκεί, όπου μπορεί να παρέμβει άμεσα και αποφασιστικά, στο πεδίο του αγώνα. Ανακαλύπτοντας και δημιουργώντας τις δικιές του μορφές λαϊκής αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης, στους χώρους δουλειάς, στα σωματεία, στις γειτονιές, στους χώρους σπουδών. Προωθώντας τους δικούς του μαζικούς ταξικούς αγώνες. Με πνεύμα ενωτικό και όχι μικροκομματικό και διασπαστικό. Με συντονισμό και κοινή δράση. Με απεργίες και διαδηλώσεις.

Η επίθεση του συστήματος δεν έχει τέλος. Είναι πρωτόγνωρη και πάει μακριά. Αντίστοιχη πρέπει να είναι και η αντίσταση. Δεν πρόκειται να σταματήσουν, αν δεν τους σταματήσουμε εμείς!

Να ξαναπιάσουμε το νήμα του αγώνα. Να συνεχίσουμε στο δρόμο που ανέδειξε η 5^η Μάη.

Να αντισταθούμε στη βαρβαρότητα και στο νέο μεσαίωνα, να ανατρέψουμε το Μνημόνιο.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΠΕΜΠΤΗ 30/9, 6:30 μ.μ. στην Κ. ΠΛΑΤΕΙΑ

Συνέλευση της Πρωτοβουλίας Αντίστασης: Πέμπτη 30/9, 8:00 μ.μ. στα ΠΡΟΚΑΤ

Η Πρωτοβουλία Αντίστασης είναι μια ανοιχτή πρωτοβουλία εργαζομένων, ανέργων, φοιτητών που λειτουργεί με συνελεύσεις, προσπαθώντας να συμβάλει στην ανάπτυξη των αγώνων, της λαϊκής αυτοοργάνωσης, της αλληλεγγύης.

Πρωτοβουλία Αντίστασης Ξάνθης

 

Αφίσα - Συγκέντρωση και Συνέλευση 30 Σεπτεμβρίου 2010

Κείμενο - Απεργία 8 Ιουλίου 2010

ΠΕΜΠΤΗ 8 ΙΟΥΛΗ – ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10:30 ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

Όλο και πιο βαθειά προχωρά η επίθεση του συστήματος, μέσα από τα μέτρα που επέβαλε η τρόικα ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ και υλοποιεί πρόθυμα το ελληνικό κράτος, η κυβέρνηση του ΠαΣοΚ και όλοι οι παράγοντες του συστήματος.

Με το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο και τα μέτρα για τις εργασιακές σχέσεις χτυπούν στην καρδιά των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων.

Καταργείται η εθνική συλλογική σύμβαση, αυξάνεται το ποσοστό των απολύσεων, μειώνονται οι αποζημιώσεις, θεσμοθετείται η πληρωμή της νεολαίας κάτω από τις συλλογικές συμβάσεις, καθιερώνεται η παιδική εργασία ακόμη και για μαθητές 15 ετών. Νομιμοποιούν δηλαδή την ήδη υπάρχουσα ασυδοσία της εργοδοσίας και της λύνουν τα χέρια για ακόμη μεγαλύτερη εκμετάλλευση, για απόλυτο έλεγχο επάνω στην εργατική δύναμη.

Ανατρέπεται πλήρως το συνταξιοδοτικό σύστημα. Με την υποχρέωση του κράτους να περιορίζεται σε ένα προνοιακό επίδομα, τη δραστική μείωση της σύνταξης, την αύξηση των ετών εργασίας και του ορίου συνταξιοδότησης, το πετσόκομμα της λίστας των βαρέων. Στην ουσία καταργείται το δικαίωμα στην ασφάλιση, την περίθαλψη και τη συνταξιοδότηση και ενισχύονται οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Γιατί κανένας εργαζόμενος δεν θα μπορεί να συμπληρώνει 40 χρόνια δουλειάς (12.000 ένσημα) όταν η ανεργία, η ελαστική και η μαύρη εργασία φουντώνουν διαρκώς. Γιατί οι νέες συντάξεις είναι συντάξεις ελεημοσύνης για δουλειά μιας ολόκληρης ζωής!!!

Ζούμε πλέον καταστάσεις που τις είχαμε αφήσει πολλές δεκαετίες πίσω. Και το σπουδαιότερο, το μέλλον για μας και τις επόμενες γενιές φαίνεται πολύ πιο σκοτεινό και βάρβαρο από το παρόν.

Στο όνομα της κρίσης, του χρέους και των ελλειμμάτων, με τα οποία δεν έχει καμία σχέση ο λαός, καλούνται όλοι οι εργαζόμενοι και κυρίως οι νέοι, να απαλλοτριώσουν το στοιχειώδες δικαίωμά τους, να εργάζονται και να ζουν αξιοπρεπώς. Καλούνται να συναινέσουν στη μετατροπή τους σε απλά εργαλεία που θα κινούν -χωρίς δικαιώματα και απαιτήσεις- τον τροχό της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Αυτή η αλυσίδα πρέπει να σπάσει!! Και δεν μπορεί να σπάσει αλλιώς παρά μόνο με την οργανωμένη αντίσταση, τον παρατεταμένο ταξικό αγώνα.

Δεν υπάρχουν περιθώρια «συζήτησης» και «συνδιαλλαγής». Δεν υπάρχουν «λύσεις» που δεν τις έχουν σκεφτεί και μπορούμε να τις «προτείνουμε». Ο δρόμος είναι δύσκολος και μακρύς. Η χρόνια επικράτηση του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, η πολιτική της «κοινωνικής ειρήνης», της συνδιαλλαγής και της υποταγής που κυριαρχεί σε ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα, έχει ξεδοντιάσει το εργατικό κίνημα.

Όμως ο αγώνας δεν είναι απλώς θέμα θέλησης. Είναι κυρίως προϊόν ανάγκης. Και σήμερα ο αγώνας ενάντια στην πολιτική που σαρώνει και τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα, είναι τόσο αναγκαίος που δεν μπορεί να πάρει αναβολές.

Αυτοοργάνωση, επιτροπές αγώνα, σωματεία βάσης, συντονισμός, αλληλεγγύη, αντίσταση και αγώνας, με απεργίες και διαδηλώσεις, αυτός είναι ο δικός μας δρόμος, η δικιά μας διέξοδος.

Ø  Για την ανατροπή του προγράμματος βαρβαρότητας

Ø  Για την ανατροπή όλων των αντιλαϊκών μέτρων ΔΝΤ - ΕΕ - κυβέρνησης

Ø  Ενάντια στο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο

Πρωτοβουλία Αντίστασης Ξάνθης

Αφίσα - Απεργία 8 Ιουλίου 2010